Jeżeli chcesz się zapisać na kurs - wypełnij formularz.

Rytmika - jest to system umuzykalniający stworzony przez szwajcarskiego kompozytora i pedagoga Émile Jacques-Dalcroze'a, polegający na wyrażaniu muzyki ruchem. Rozwijanie poczucia rytmu, poczucia świadomego ruchu oparte jest u Dalcroze'a na tańcu klasycznym. Ważnym elementem metody jest też improwizacja ruchowa.

Emil Jagues z pochodzenia Szwajcar żył w latach 1865 – 1950. W Genewie ukończył gimnazjum, Uniwersytet oraz Konserwatorium Muzyczne. Wiadomości muzyczne pogłębił u Brucknera w Konserwatorium w Wiedniu. Dalsze studia muzyczne odbył w Paryżu u Faure, Leo Delibes’a oraz u Mathisa Lussy. Przeszedł również kurs sztuki dramatycznej u aktora komedii francuskiej Talbot’a. Był także kapelmistrzem w teatrze muzycznym w Algierze. W roku 1891 Emil Jagues przyjął nazwisko Dalcroze, aby odróżnić się od znanego wówczas w Szwajcarii pianisty i kompozytora, również Emila Jagues’a.

Emil Jagues – Dalcroze był wszechstronnie uzdolnionym człowiekiem. Był kompozytorem, choreografem, scenografem oraz psychologiem i pedagogiem. Jako profesor solfeżu i harmonii w Konserwatorium w Genewie zwrócił uwagę na rolę rytmu w kształceniu muzycznym. Widząc jak jego uczniowie słabo odczuwają rytm muzyczny Dalcroze postanowił rozbudzić i uświadomić w nich poczucie rytmiczne i metryczne przez przeżywanie rytmu ruchem całego ciała w przestrzeni. Zrodziła się w nim idea wykorzystania „ruchu rytmicznego” jako wstępu do muzycznej edukacji. Był to punkt wyjścia do stworzenia nowej metody nauczania, którą nazwano początkowo „gimnastyką rytmiczną”, a później rytmiką.